— തദേവുഷ് ഡബ്രോവ്സ്കിമഞ്ഞുകാലത്തിന്റെ ചാലിലൂടെ രാത്രിവണ്ടി
ബോബ്സ്ലെഡ് പോലെ തെന്നിപ്പായുന്നു,
താഴ്വരയിൽ ഉറക്കത്തിന്റെ മങ്ങിയ
പൊൻവെളിച്ചത്തിൽമൂടി പേരില്ലാത്തൊരു
ചെറുപട്ടണം, അവിടെവെച്ചാണ് ഞാൻ
ആദ്യമായി എ.യുടെ മുലകളിൽ തൊട്ടത്,
അതവളെ ഗർഭിണിയാക്കുമോ എന്നുറപ്പില്ലാതെ.
ഡിസംബർ, തൊണ്ണൂറുകളുടെ ഒടുവിൽ.
ക്രിസ്മസ് വിളക്കുകൾ ചിതറിയ
ചന്തയിൽ, മൾഡ് വീഞ്ഞിന്റെ ആവിയിൽ,
കീശയിൽ നിറയെ എഴുതിത്തുടങ്ങിയ
കവിതകളുമായി—അവയാകട്ടെ
ഭാവിയെക്കുറിച്ചോ അർത്ഥത്തെക്കുറിച്ചോ
ഒന്നും ചോദിച്ചിരുന്നില്ല.
ഒരു സംഗീതപ്പെട്ടിക്കുള്ളിലാണെന്നു
ഞങ്ങൾക്കു തോന്നി. പല മുഖങ്ങളുള്ള
ദൈവം അന്ന് ലോകം ഭരിച്ചിരുന്നില്ല.
ഉണ്ടെന്നുള്ളതിന്റെ ഉറപ്പായിരുന്നു സ്പർശം.
രാത്രിവണ്ടി പൂച്ചയെപ്പോലെ
ആ ചെറുപട്ടണത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ
ഉരുമ്മിക്കടന്നുപോകുന്നു, വല്ലാത്ത ധൃതിയിൽ,
തൊണ്ണൂറുകളുടെ ഒടുവിൽ ഞാൻ അവളുടെ
വിളറിയ തുടുത്ത മുലകളിൽ ഉരുമ്മിയതുപോലെ.
ആ വെളിച്ചത്തിലേക്കു ഞാൻ നോക്കുന്നു, ഒന്നും
തോന്നുന്നില്ല. തുരങ്കത്തിലേക്കു കടക്കുന്നു.
ഞാൻ സ്വപ്നം കാണുന്നു, കിണറ്റിലേക്കു
വിളിച്ചുചോദിക്കുന്നതായി: നീ ഇപ്പോഴും
അവിടെയുണ്ടോ? കേൾക്കുന്നു: നീ ഇപ്പോഴും
അവിടെയുണ്ടോ? ഉണ്ട്—ഞാൻ പറയുന്നു.
ഞാൻ കേൾക്കുന്നു: ഉണ്ട്.
അവിടെയുണ്ടോ? കേൾക്കുന്നു: നീ ഇപ്പോഴും
അവിടെയുണ്ടോ? ഉണ്ട്—ഞാൻ പറയുന്നു.
ഞാൻ കേൾക്കുന്നു: ഉണ്ട്.
തദേവുഷ് ഡബ്രോവ്സ്കി (ജനനം 1979): പോളിഷ് കവി, ഉപന്യാസകാരൻ, സാഹിത്യനിരൂപകൻ. പത്ത് കവിതാസമാഹാരങ്ങളുടെ രചയിതാവ്. കവിതകൾ മുപ്പതിലേറെ ഭാഷകളിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കോഷ്ചെൽസ്കി പുരസ്കാരം, ഹൂബർട്ട് ബുർദ പുരസ്കാരം, ഹോർസ്റ്റ് ബീനക് കവിതാപുരസ്കാരം എന്നിവ നേടിയിട്ടുണ്ട്.


— മാർക്ക് സ്ട്രാൻഡ്
— സി. പി. കവാഫി
— വീസ്വാവ ഷിംബോർസ്ക
— അമൃത പ്രീതം